**Sug**

Ai tog, Stormers, ai! Mooi Sharkies - gaan haal nou die blink dingetjie vir SA. Volgende jaar, Jean?

Altyd tyd vir Koffie

My inboksie se onderwerplysie wriemel met “FWD” soos wat ek e-posse ontvang wat van oral aangestuur word.  Soms kry ek tot vervelens toe dieselfde e-pos oor en oor.  Ek stuur min aan en verkies om, met WordPress se vrygewigheid met gratis spasie, dit wat regtig vir my prikkel, hier te bêre vir anderdag se weer lees.

Ek het gaan “google” en verskeie weergawes van die stukkie wysheid hieronder ontdek…. selfs iemand wat beweer dit oorspronklik geskryf is deur Laura Bankston, Anchorage, Alaska, VSA.  Dit lyk egter vir my dat sy ook maar net die FWD-pos “geblog” het.  

Dit het nietemin ‘n les in wat mens so maklik vergeet en soos ek maar maak, bêre ek dit hier sodat ek weet waar om dit te soek as ek dit weer nodig kry.  Vir my is dit tyd vir koffie saam met iemand spesiaals - daardie vriendin wat te veel afgeskeep word in die naam van werk en ander “sand”.

The Mayonnaise Jar

When things in your life seem
Almost too much to handle,
When 24 Hours in a day is not enough,
Remember the mayonnaise jar
And 2 cups of coffee.
 
A professor stood before his philosophy class and had some items in front of him. When the class began, wordlessly, he picked up a very large and  empty mayonnaise jar and proceeded to fill it with golf balls.
 
He then asked the students if the jar was full. They agreed that it was.
 
The professor then picked up a box of pebbles and poured them into the jar.
 
He shook the jar lightly. The pebbles rolled into the open areas between the golf balls.

He then asked the students again if the jar was full. They agreed it was.
 
The professor next picked up a box of sand and poured it into the jar. Of course, the sand filled up everything else. He asked once more if the jar was full.

The students responded with an unanimous “yes.”

The professor then produced two cups of coffee from under the table and poured the entire contents Into the jar, effectively filling the empty space between the sand.

The students laughed.

“Now,” said the professor, as the laughter subsided, “I want you to recognize that this jar represents your life. The golf balls are the important things - God, family, children, health, friends, and favorite passions - things that if everything else was lost and only they remained, your life would still be full.
 
The pebbles are the other things that matter like your job, house, and car.  The sand is everything else - the small stuff.

“If you put the sand into the jar first,” he continued, “there is no room for
the pebbles or the golf balls.  The same goes for life.  If you spend all your time and energy on the small stuff, you will never have room for the things that are important to you.
 
So…
 
Pay attention to the things that are critical to your happiness.  Play with your children.  Take time to get medical checkups.  Take your partner out to dinner.  Play another 18.
 
There will always be time to clean the house and fix the disposal.  “Take care of the golf balls first - the things that really matter.  Set your priorities.  The rest is just sand.”
 
One of the students raised her hand and inquired what the coffee represented.

The professor smiled. “I’m glad you asked”.  “It just goes to show you that no matter how full your life may seem, there’s always room for a couple of cups of coffee with a friend.”

Neptunus Rex en Cristina D

My Pa het vanoggend van die Cristina D af laat weet dat hulle vanaand oor die ewenaar gaan vaar en hy het gewonder of Neptunus aan boord sal kom…..

Ek het nie  die storie geken nie en  het toe gaan soek.  Ek dink nie met net sewe man aan boord sal Neptunus besoek aflê nie.  My pa moet in elk geval reeds ‘n “Trusty Shellback” wees, want hy het in 1953 suid oor die ewenaar gevaar toe hy en sy gesin per boot na Suider Afrika gereis het en as ek reg onthou het hy in 1981 met ‘n boot gevaar van Nederland af.  Ek wonder nou hoe naby hy aan “Emerald Shellback” gekom het.  Met die vaart in 1953 sou die skipper maklik vir die Greenwich lyn kon mik met die kruising.  Ek sal hom tog vra….

Die “line-crossing” seremonie is meer van toepassing op oorlogskepe en van die mooiste amptelike sertifikate word uitgereik (kliek gerus en lees die besondere bewoording).  Ek het ook afgekom op blogs van mense wat op plesierbote en ander maritieme vaartuie  aan seremonies deelgeneem het. 

Ek het hierdie uit Wikipedia gehaal…

The English-speaking seafaring tradition maintains that all sailors who cross the equator during a nautical voyage must undergo rites of passage and elaborate rituals initiating them into The Solemn Mysteries of the Ancient Order of the Deep. These rituals date back to the Middle Ages, though the current ceremonies are most likely derived from Viking traditions. Those who have never “crossed the line” are derisively referred to as “pollywogs” or simply “slimy wogs”. Upon entering the domain of His Royal Majesty, Neptunus Rex, all wogs are subject to various initiation rituals performed by those members of the crew who have made the journey before. Upon completion of the initiation ceremony, the wogs are then known as “Trusty Shellbacks”. If the crossing of the equator is done at the 180th meridian, the title of “Golden Shellback” is conferred, recognizing the simultaneous entry into the realm of the Golden Dragon. If the crossing occurs at the Greenwich or Prime Meridian, the sailor is considered to be an “Emerald Shellback”.

I wish you safe passage,  Trusty Shellback Oupa Henk!  There are only a few weeks left to 11 June…

Dit is nou 1, 2, 3, spring….

Dit is waar ek vandag staan…. die een kant is die “road less traveled” of in my geval - “never”… en aan die ander kant is die pad waarop ek nou is wat die pad na nêrens is nie.  Op my huidige pad het ek die plafon in my beroep al lankal bereik en is daar net geen meer uitdagings of nuwe doelwitte nie.  Die ander pad is een helse groot uitdaging met groot belonings - mits ek die pyp rook.  Ek is opgewonde soos ‘n kind, maar my gereserveerde skadukant is versigtig en sien bobbejane agter elke bult.  ‘n Duisend “what if” spoke maal in my kop rond.  Ek sit en wag nou vir die aanbodbrief en dan is dit tyd om te besluit en te teken.  As ek geteken het en die kennistydperk begin, kan ek nie weer op die pad terugstap waarop ek nou is nie, want my plaasvervanger moet ook kennis gee.  Hierdie huidige pad is een wat nêrens heen gaan nie en as ek eerlik met myself wil wees, waar ek vir elke twee treë vorentoe, een agtertoe gee - al lankal.  Dit is die bekendheid waarin ek gemaklik geraak het en ‘n bewuste blindheid wat my nie laat agtergekom het dat ek eintlik stadig besig is om te verwelk nie.  Ek is soos ‘n plant wat in die kas gesit is en nie kan groei nie, maar stilletjies versmoor.  Ek is opgewonde en bang - soos een wat gaan rekspring vir die eerste keer.  Ek wil net sien hoe sterk die rek is en dan gaan ek spring. As ek die rek reg is, en ek nie spring nie, is ek ‘n groot dwaas en verdien ek om in ‘n hamsterwieletjie te draf.

Kom nou briefie! 

As julle een moerawiesie wooohaaaa hoor, weet dan dat ek spring!

*******************************************************************************

Iemand het vanoggend vir my gesê “Oefen solank jou vlerke .. jy gaan nog hoog sweef as jy eers jou nessie verlaat.”  Ek gaan haar nie teleurstel nie.  Dankie dat jy in my glo!

Sjokolade en Ander Bederfies

Ek gaan nie name noem nie - tag jouself met die een of lewer sommer net hieronder kommentaar….

• Wat is jou gunsteling sjokolade?

en

• Wat is twee van jou alternatiewe bederfies?

Myne is donkersjokolade met ‘n lemoengeurtjie.  Ek eet dit net so een of twee keer per jaar en dit is altyd ‘n absolute smaaksensasie waaroor ek sou kon boeke skryf.

My alternatiewe bederfies is goed wat my familie nie eet nie en wat my tone laat krul van lekkerte. Dit is peppadews en swart olywe.  Ek eet olywe terwyl die ander skyfies eet.  Peppadewrepies bo-op roomkaas op ‘n soutbeskuitjie is maar net die lekkerste lekkerte terwyl jy met jou neus diep in ‘n boek stil raak of met ‘n ou nattetjie in die hand sit en kuier.

Ek het myself gister dubbel en dwars bederf op ‘n ”kinderlose” Moedersdag.