Ek het mos vertel van die wa wat deur die kruispad is en wat begin spoed optel. Deel van die proses is om so bietjie intensief aan die wa se inhoud aandag te gee en dinge uit te pak, reg te pak en onnodige bagasie af te gooi. Soms dwaal ek ‘n bietjie in die verlede rond en haak ek ‘n stukkie by ou spore wat getrap is vas. Ek kom af op lankververlore (en vernielde) foto’s wat nie in albums beland het nie en die ou bêre-boksies is ‘n ontdekkingsreis op sy eie.  Desondanks moet van die bêre-boksies uitgedun word, want ‘n te swaar wa sleep moeilik.

Een van die “aaah, sweet” oomblikke was toe ek op lankvergete skoentjies van my seun afgekom het.  Skoentjies wat ek gebêre het omdat dit sy eerste “formele” skoene was en ek dit oorweeg het om dit te verbrons (as dit die regte term is).  Intussen het ek besluit dit is nie my styl nie, maar daardie skoene is terug in die bêre-boksie.  Dit is weer gebêre vir anderdag se uithaal en “aaah”, maar nie voordat ek ‘n foto geneem het van toe en nou se skoene nie…. ek het al gekla oor die skoenkoopmissies wat ek myself aan moet onderwerp om vir my seun sy nr 13’s in die hande te kry….